صدای انسان قدرت زیادی دارد. این صدا می‌تواند گیرا، صمیمی و یا پرشور باشد. می‌تواند کاری کند که کسانی با هزاران کیلومتر فاصله، خود را کنار یکدیگر حس کنند. صدا می‌تواند چیزی بیش از گفته‌ها باشد، و چهارچوب ذهنی و عواطف و احساسات را نیز منتقل کند. تا سالیان اخیر، صدا به حوزهٔ محلی و شخصی تعلق داشت. تنها افراد معدودی که به رسانه‌های جمعی دسترسی داشتند می‌توانستند در سطح جهانی صدای خود را پخش کرده شنیده شوند. در طول قرون بیستم رادیو به عنوان یک رسانهٔ اطلاع‌رسانی بسیار قدرتمند درآمد و در زندگی مردم رخنه کرده و به قسمتی از روال زندگی روزانهٔ آنان تبدیل شد.

ولی امروز، فن‌آوری نه تنها ضبط و ادیت کردن صدا، بلکه پخش کردن آن در کسترهٔ جهانی را آسان‌تر کرده‌است. وقتی قالب برنامهٔ رادیویی با اینترنت ترکیب شد فن‌آوری‌های جدیدی از قبیل بلاگ صوتی و پادکست ظاهر شدند. قالب‌های پرونده از قبیل «OGG» و «MP3» این امکان را در اختیار همگان قرار دادند که پرونده‌های صوتی را چنان کوچک کنند که با پهنای باند و فضای دیسک بسیار کم، قابل ارسال و میزبانی از طریق اینترنت باشند.

در این بخش نکاتی عملی در مورد چگونگی انتشار صدا در اینترنت، و روش استفاده از کانال‌های موجود برای رساندن صدای شما به مخاطبانی است که بیش از همه از آن استقبال می‌کنند.

بلاگ‌ها و وبلاگ‌های صوتی

وبلاگ یا «بلاگ»ها وب‌گاه‌های کوچک شخصی یا جمعی هستند که به مردم این امکان را می‌دهند بدون دردسر یاد گرفتن HTML بتوانند افکارشان را منتشر کنند. در بلاگ‌ها معمولاً آخرین مطالب نوشته شده در صفحهٔ اول قرار می‌گیرند و پیوند‌هایی برای رفتن به مطالب قدیمی‌تر ارائه می‌شود. با افزایش دسترسی به اینترنت پرسرعت و میزبانی ارزان ــ در بعضی موارد مجانی ــ برای پرونده‌های بزرگ، پیوست کردن پرونده‌های صوتی به پست‌های وبلاگ‌ها به راه مطمئنی برای توزیع صدا بدل شده‌است. بر خلاف رادیوی اینترنتی، در بلاگ‌های صوتی شنوندگان می‌توانند دقیقاً انتخاب کنند که چه چیزی را چه موقع بشنوند. امروزه از بیشتر ابزارهای انتشار وبلاگی می‌توان برای نگهداری یک بلاگ صوتی استفاده کرد.

مجوز باز

انتشار صدا با مجوز باز به این معنی است که به دیگران اجازه بدهید بدون نیاز به کسب اجازه از شما از کار شما استفاده کنند. به عبارت دیگر شما علناً اعلام می‌کنید که دیگران اجازه دارند کار شما را بارگیری و مجدداً توزیع کنند. بسته به موقعیت، می‌توانید مجوزی انتخاب کنید که اجازهٔ خلق آثار مشتق از کار شما را نیز بدهد (یعنی مجاز باشند فقط از قسمت‌هایی از کار شما استفاده کنند) یا نمونه‌هایی از کار شما را در محصول خود به‌کار ببرند، و یا می‌توانید اجازهٔ این کار را ندهید و پخش قطعه را به پخش کل آن در شکل اصلی منوط کنید. با مجوز باز صدای شما نه تنها توسط مشترکانتان بارگیری شده و شنیده می‌شود، بلکه خود آنها می‌توانند مجدداً آن را توزیع کنند.

اطلاعات بیشتر در مورد مجوزهای باز را می‌توانید در وب‌گاه کرییتیو کامنز پیدا کنید (http://www.creativecommons.org).

کرییتیو کامتز همچنین یک راهنمای جامع انتخاب مجوز قانونی برای پادکست‌ها نیز منتشر کرده است (http://wiki.creativecommons.org/Podcasting_Legal_Guide).

RSS و ضمائم

برای تسهیل در اشتراک پادکست‌ها، برنامه‌سازان وب ابزاری به نام «RSS» ابداع کرده‌اند. RSS یک نوع کدنوشته است (اغلب «قرارداد مبادله» نامیده می‌شود) که به یک وب‌گاه یا کاربر دارای اتصال اینترنت امکان می‌دهد به طور منظم مطالبی از یک وب‌گاه دیگر برداشت کند. یک خورد RSS یک پروندهٔ متنی ساده است که در هر بستر دیجیتالی می‌توان آن را خواند، که حاوی اطلاعاتی در مورد وبلاگ و نویسندهٔ آن و فهرستی از آخرین پست‌های آن وبلاگ است. هنگام استفاده برای پادکست، خورد RSS فیلدی به نام «ضمیمه» هم دارد که نشانی بارگیری پرونده‌های صوتی توسط برنامهٔ پادکست در آن آمده. سانگ‌برد (نسخه فارسی نرم‌افزار) مثالی از یک نرم‌افزار پادکست است.